De dolmen van Oppagne
(of het zuidelijk ganggraaf of WérisII)



De dolmen van Oppagne is slechts in 1888 ontdekt. In tegenstelling tot die van WérÎs was hij ingegraven en overdekt met een grafheuvel, en was het tijdens ploegwerken dat landbouwers hem opmerkten.




Plan voor restauratie (© Région wallonne)
Hier is de rechthoekige grafkamer (5.40 x 1.80 x 0.60m) met tegels bevloerd. Zij bestaat uit vier pîjlers o-s-t-u, drie dekstenen p-q-r, een steen aan het hoofdeinde w en een deksteen m. Deze laatste is voorzien van een uitgebeitelde opening in de vorm van een omgekeerde U. Daarlangs werden de overledenen in de grafkamer geschoven. Zoals in Wéris gaat een gang de grafkamer vooraf. Aan de achterkant van het monument flankeert een grote steen de hoofdeinde-steen. Dit type van steen, iets dieper ingegraven dan de bodem van het graf, treft men enkel in Wallonië aan. Men gist naar de betekenis. De vele kleine stenen die zich op de site bevinden, werden als metselwerk aangewend om zodoende de ruimte volledig te verduisteren.

(© Région wallonne)

De gevonden beenderresten in het hunebed van Oppagne wijzen op de inhumatie van minstens negen individuen. Vaasscherven van de Klokbekercultuur heeft men kunnen dateren tussen 2870 en 2300 voor onze tijdrekening. Hoogstwaarschijnlijk is het monument dat door mensen van de Seine-Oise-Marne-cultuur is opgericht, door de Klokbekerbevolking herbruikt. Het lithisch materiaal bestaat voornamelijk uit een schraper, een krabber en een slagpin.

MENHIRS



25 m ten oosten van de dolmen kunnen we vijf menhirs zien. Drie waren bekende op 1888, de andere waren ontdekt gedurende een opgraving op 1986. Vier menhirs waren heropgericht gedurende de opgraving van 1997.